Lamaland

Lamaland

dinsdag 25 januari 2011

Afscheid van een exotisch avontuur

Met pijn in het hart constateer ik dat mijn buitenlands avontuur op zijn einde loopt. Nog maar drie dagen te gaan voordat ik op het vliegtuig richting België zit. Naar huis, naar iedereen die ik zo lang heb gemist, naar het bekende, naar een koud klein landje, ... Het voelt raar om dat te zeggen. Juist omdat ik na al die tijd zo gewend ben aan Peru. Het temperamentvolle leventje, de drukte, de criminaliteit, de vervuiling, de charmante mensen, de prachtige steden, de culturele trekpleisters, het eten en drinken, de liedjes en danspasjes, de warmte, het exotische, ... dit land heeft zich van alle kanten laten zien en het heeft mij zeer gesmaakt! Ik ga met een dubbel gevoel naar huis. Uiteraard ben ik dolblij dat ik eindelijk iedereen weer terug kan zien maar ik zal het hier ook echt wel missen. Zes maanden lang leefde ik met een groep meisjes samen in een kleurrijk huisje midden in Lima, waar we elke dag wel dingen zagen en beleefden die we nog nooit hadden meegemaakt. Het was een geweldige ervaring waaruit ik enorm veel heb geleerd, zowel persoonlijk als professioneel. Ik ben dus blij dat ik kan zeggen dat deze buitenlandse stage een goede beslissing is geweest waar ik geen moment spijt van heb! Ik zal al die mooie plekjes en zalige herinneringen voor altijd bij me hebben. 

De laatste weken zijn gevuld met het schrijven van een paper over 'el diagnóstico institutional' (een soort van een doorlichting van het schooltje waar we gewerkt hebben), bezig zijn voor het weeshuis, plekjes in Lima nog een laatste keer bezoeken, genieten van de Peruaanse restaurantjes, een afscheidsetentje met de stagebegeleidster, genieten van het strand en de zon,  ons amuseren met ons viertjes, de koffers stilletjes aan maken, zoveel mogelijk beelden  en indrukken opslorpen, ... en afscheid nemen van dit exotisch avontuur!

Peru, ik zal je missen!
België, ik kom eraan!

maandag 24 januari 2011

Hogar Anar - Laatste weken

Bedankt!

Lieve gulle mensen,

Ik wil beginnen met een dikke DANK JE WEL!!!
We hebben ongelofelijk veel respons gekregen van België en we zijn overweldigd door al die positieve reacties!
We hebben echt véél meer kleren en centjes gekregen dan we ooit durfden denken en dat hebben we allemaal aan jullie te danken!

We hebben het geld uiteraard zo goed mogelijk proberen te investeren! Het totaal (van alle acties) komt neer op zo'n 3000 euro!!! Super gewoon!!! Zo veel geld!!! Echt nog veel meer dan dat het weeshuis was verloren... Wauw :)

De kinderen in het weeshuis zijn dolgelukkig en laaiend enthousiast en wij (Julie, Lore, Lies en ik) zijn gewoon zo blij dat wij diegene zijn die hen die glimlach kunnen bezorgen, en dat allemaal dankzij jullie!

De kleren zijn goed en wel aangekomen in het weeshuis. De meisjes vonden het allemaal zo mooi en wilden meteen alles passen! We hadden eerst wel een selectie doorgevoerd van de kleertjes, zodat we de kleren die niet pasten konden schenken aan een project voor dakloze kinderen waaraan andere Belgen die ook in hetzelfde huis als ons verbleven, aan meewerkten. Zo helpen jullie dus ook andere arme en dakloze kinderen in Peru! Bedankt!

Het geld hebben we voor verschillende doeleinden gebruikt:
- schulden van het weeshuis (rekeningen, lonen en dergelijke)
- voeding
- medische kosten (dokter- en tandartskosten, medicatie bijvoorbeeld)
- het kerstfeestje (versieringen, maaltijden, cadeautjes)
- uitstapjes (naar de film, naar het strand, naar de dansles, ijsjes ...)
- therapieën, psychologisch hulp en diagnostiek (we hebben geld op een bankrekening staan zodat de tias de kosten van de therapeut, psycholoog, ... die de meisjes begeleiden kunnen worden afgehandeld)
- inrichting van een therapiekamer en een studeerkamer (schilderwerken, gordijnen, meubels, ...)
- pedagogisch materiaal (testen, educatief materiaal, stimuleringstechnieken, didactisch materiaal)
- speelgoed (voor binnen en buiten zoals gezelschapsspelletjes, poppenkast, verkleedkleren, ballen, springtouwen, ...)
- kledij en schoenen
- ...

Hopelijk vinden jullie ook dat we dit goed hebben aangepakt!
De meisjes genieten er in elk geval van en ik ben trots dat ik kan zeggen dat al die gulle Belgen hiervoor hebben kunnen zorgen!
Dank je wel allemaal! En ik moest jullie ook bedanken van de weesmeisjes :) Ze vinden België het tofste land ter wereld ;)

Reacties zijn altijd welkom!
Ik ga proberen om een mix van foto's online te zetten zodat jullie kunnen meegenieten :)

Hartelijk Bedankt!

Dorien Dreesen
Lies Loosvelt
Julie Peeters
Lore Vervoort

maandag 10 januari 2011

Relaxen op Mancora-beach met de ladies

Voor mijn laatste vakantie trok ik terug naar het noorden van Peru. Ditmaal naar Mancora, dé surf/strandlocatie van het land. Lore, Lies en Julie waren al daar, mij stond er een vliegtuigreisje alleen te wachten. 

Op drie januari om half vier 's nachts liep die vervelende wekker al af. Een uurtje later stond de taxi klaar om mij naar de luchthaven te brengen. Een Starbucks-bezoekje later, was ik dan klaar om naar Piura te vliegen. Daar aangekomen nam ik de taxi naar het busbedrijf Eppo. Een vriendelijke oudere reiziger ging dezelfde richting uit dus namen we samen de taxi (die hij overigens betaalde hihi) en nadien de bus naar Mancora. Amper een kleine drie uur later stond ik al met mijn voetjes op de heilige beachbodem :) De meisjes kwamen mij halen en we gingen samen onze hostal eens bekijken. En wat voor een hostal...een paradijsje! Aan een grote houten poort stond er bewaking die controleerde of we wel binnen mochten, dus het veiligheidsgevoel was aanwezig! Schattige paadjes met palmbomen, een volleybalterrein in het zand, prachtige hangmatten kleurrijk langs elkaar, inkombalie, een rij computers gratis te gebruiken, een zalig zwembad met allemaal ligstoelen, twee bars waar je ook eten kon bestellen, een pooltafel, een kickertafel, een levensgroot Jenga-spel, een pingpongtafel, ... Qua accommodatie hadden we niet te klagen denk ik :) De hostal zelf was een prachtig wit golvend gebouw met allemaal balkonnetjes. Het jammere was dat de kamers vanbinnen niet zo'n indruk maakten maar dat hadden we er graag voor over bij zo'n geweldige locatie om te verblijven. We hadden een dormitorium voor zes personen, en gelukkig waren het twee lieve Spaanse meisjes die bij ons sliepen gedurende die week. Het strand en de zee waren maar enkele meters van ons verwijderd. We moesten letterlijk tien treden naar beneden gaan om met onze tenen in het zand te staan en dan nog tien meter wandelen om al in de Stille Oceaan te staan. Geweldig toch! 

De dagen in Mancora verliepen gelijkaardig. We stonden op wanneer we wakker werden, zwommen wat in het zwembad en genoten van de zon. Dan gingen we tegen de middag samen "ontbijten" in een klein schattig restaurantje Angela's place genaamd. Daar aten we verrukkelijke dingen zoals yoghurt met fruit, jugo's, pan integral met palta, gemixte yoghurt met platano of mango, pannenkoekjes met fruit, ... Het was allemaal om te smullen! Namiddag gingen we dan ofwel aan het zwembad relaxen met een goed boek, afgewisseld met een frisse duik of we bezochten het strand en werden bijna verzopen door de woeste golven van de oceaan. Welke van de twee we ook kozen, het was altijd leuk :) 's Avonds gingen we dan wandelen langs de kraampjes of naar onze favoriete alternatieve winkel voor leuke hebbedingetjes. En nadien verwenden we onszelf met een zalige maaltijd in één van de nabijgelegen restaurantjes. De avond werd meestal geëindigd met cocktails en spelletjes en veel getetter. De nachten waren wel iets minder want zoveel nachtlawaai van zatte en feestende mensen heb ik nog nooit gehad, maar dan waren de dutjes overdag ook gepermitteerd ;)

Het was dus een week om helemaal tot rust te komen en sexy bruin te worden :) Ik ben dus blij dat ik de meisjes nog achterna ben gegaan zodat ik nu rustig de laatste weekjes in Lima tegemoet kan gaan! Binnen amper 18 dagen zal ik weer thuis zijn. Ik kijk er enorm naar uit om iedereen te kunnen terugzien. Het is nu een beetje aftellen dus. 

Tot snel lieve bloggertjes!
Zongebruinde groetjes,
Dorien

Lima en het Amazonewoud met Senne

En dan... de vakantie waar ik het meest naar uitkeek!

De week dat de pedagoogjes waren vertrokken naar het noorden en de psycholoogjes naar huis waren gekeerd, ging gepaard met een emotionele rollercoaster. Eerst de drukte van hun vertrek en nadien de leegte in het huis. Waarschijnlijk daardoor dat de zenuwen mij door het lijf gierden! Maar dat is dan ook wel te begrijpen, het is een bijzonder vreemd gevoel te zitten wachten op het liefje dat je door en door kent maar dat je in al die maanden niet hebt gezien en zo hebt gemist. Op kerstavond kwam hij dan, eindelijk! Vol stress ging ik hem afhalen aan de luchthaven, het wachten duurde zó lang. Maar vanaf het moment dat ik hem zag, viel alles rondom ons weg en waren we gewoon intens gelukkig dat we weer samen konden zijn.

Kerstdag ontwaakten we in een mooie hotelkamer en genoten we van het ontbijfbuffet. Ik liet Senne een deeltje van Lima zien, Miraflores genaamd. Deze wijk is de commerciële en rijkste wijk van Lima. We wandelden naar Parque del Amor (hoe toepasselijk!) en genoten van het zeezicht in Larco Mar. Die dag nog hadden we een vlucht naar Iquitos dus het bekijken van Lima was maar kortstondig.

De volgende ochtend was het dan zo ver...het avontuur zou beginnen, we vertrokken naar de jungle! Na een autorit van een uur kwamen we aan in Nauta, waardat we verder moesten reizen per boot. Vier uur lang kabbelden we over de zijrivieren van de Amazone om tot aan onze lodge midden in het woud te geraken. En het uitzicht was prachtig! Ik had al meteen een roze dolfijn gespot. We hadden ogen te kort om al dat moois te bekijken. Die middag ontdekte Senne hoe een Peruaanse maaltijd eruit zag en het beviel hem wel :) Nadat we gesetteld waren in ons hutje, waren we klaar om meer van dat moois te gaan bekijken. We vertrokken met een nog kleiner houten bootje (dit keer enkel met roeispanen) en gingen op zoek naar vogels en apen. We zagen verschillende speciale soorten vogels rondvliegen, vooral veel kleurtjes en verschieten van hoe groot deze vogels wel niet waren. En al die speciale planten, bomen en bloemen. Overal waar je keek, zag je dingen die je nog nooit had gezien. Ook de jungle-geluiden zijn prachtig, zoveel verschillende klanken en er geen idee van hebben welk dier welk geluid maakt. Opeens midden in de tocht, legde onze gids de kano aan de kant en sprong eruit. Hij had apengeluiden gehoord. Dus wij achter hem aan en voor zo'n klein mannetje ging hij razendsnel door heel die rimboe heen! En ja, in de bomen klauterden aapjes rond. Zo cool om te zien! Ze op foto krijgen was een andere zaak, ze slingerden de hele tijd heen en weer en waren ons steeds te slim af. Dan kwam onze eerste nacht in de jungle. Rond half zeven 's avonds is het dus pikkedonker en er was uiteraard geen elektriciteit in het hutje. Dus dan kwam het hele survivalgevoel echt wel op :) We kregen er ook meteen kamergenoten bij tot groot plezier van Senne ;) Twee enorm dikke en grote spinnen hingen rustig rond in onze kamer, en ook de salamander besloot om bij ons te overnachten. Zodra het donker wordt in de jungle, veranderen ook alle geluiden. De nachtdieren ontwaken en maken er een heel concert van. We luisterden aandachtig naar alles rondom ons terwijl we in slaap vielen. 

De volgende ochtend stond een fikse wandeling door het woud op de planning. Vier uur lang waanden we ons Tarzan en Jane en stapten we fervent door de natuur. De gids leerden ons zo veel, hij kende alles uit zijn duimpje. Hij toonde ons rubberbomen, parasietbomen, reuzemieren, termietennesten, medicijnenplanten, hoe je boten bouwt uit bomen, ... We klauterden zelfs in de bomen en Senne waagde zich ook aan het liaanslingeren :) En terwijl genoten wij gewoon van alles wat we zagen, het was waanzinnig om zo midden in de natuur te staan. Prachtige papegaaien vlogen boven onze hoofden en reuzevlinders kwamen vriendelijk hallo zeggen. Natuurlijk was het ook afzien van de hitte, het zweet liep over ons heel lijf, maar dat hoorde erbij! Om onze dorst te lessen, dronken we gewoon uit lianen. Blijkbaar zit daar dus enorm veel, zuiver en koud water in verborgen, zalig! De gids haalden ook een larve uit een kokosnoot en vertelde hoe voedzaam dat beestje wel niet was en jawel, Senne dacht dit kan ik nooit meer doen, dus hop daar ging het beestje zijn mond in. En het was nog wel lekker zei hij, een beetje melkachtig. Ik daarentegen was helemaal vertederd door het schattige dikke witte wormpje op mijn hand dus besloot dat het beestje beter verder kon leven. 's Middags waren we dan terug aan de logde, en geloof mij, zo'n ijskoude douche heeft nog nooit zo goed gedaan! En het eten dat we kregen was altijd ook echt nog verrassend lekker :) In de ochtend een eiergerecht, 's middags een warme maaltijd (altijd met gebakken bananen) en 's avonds een pasta of soepje of iets anders kleins. Namiddag stond er weer iets spannend op de planning: zwemmen met dolfijnen! Het bootje voerde ons naar een kruising van een zijrivier met een hoofdrivier. Daar zitten meer dolfijnen omdat er een sterkere stroming is en meer beweging. Het was zalig om roze, grijze en blauwe dolfijnen te zien rondspringen en zwemmen. We zaten te popelen om erbij te mogen zwemmen! We sprongen in het water en zagen de diertjes op enkele meters van ons vandaag zwemmen, geweldig! Ik moet trouwens erbij vermelden dat dolfijnen niet de enige diertjes in de rivier zijn natuurlijk, terwijl wij in het water zaten, zaten er ook anaconda's, kaaimannen en piranha's in datzelfde water. Spannend dus ;) Nadien gingen we naar een echt inheems dorpje midden in het woud. Het was vreemd om te beseffen dat deze mensen daar altijd wonen. Het was een klein dorpje (hutjes rond één centrale straat) maar het had alles wat er moest zijn: een schooltje, een politiekantoor, een winkel, een disco, ... Alle hutjes staan op palen omdat de rivier tijdens het regenseizoen uit zijn oevers treed. Ondertussen druppelde het ook waardoor er een gigantische regenboog over het hele dorp was komen te staan. Ik denk dat ik nog nooit het begin en het einde van een grote regenboog had gezien tot dan :) Het allerleukste aan het dorpje was de baby-luiaard Anita die het neefje van de gids had geadopteerd. We hadden nog nooit een luiaard gezien en nu waren we er mee aan het knuffelen! Zo'n schattig en zacht diertje! Nadien gingen we weer de boot op om naar de zonsondergang te gaan kijken. Uiteraard was dat ook prachtig om te zien, alleen jammer van de wolkjes die het wat wilden verpesten. 's Avonds stond er de eerste nachtelijke expeditie op de planning. We trokken het woud weer in met onze rubberlaarzen, dit keer om de nachtdieren te gaan ontdekken. En hopla na amper vijf minuutjes zien we daar een patat van een tarantula in de boom. Onze gids gedroeg zich nogal onwennig met het beestje dus Senne en ik besloten dat het slimmer was om dat beestje niet vast te pakken. Dan haalde de gids even een baby-kaaiman uit het water! Zo een cool beestje! Dat wilden we wel vastpakken uiteraard. Je kon het beestje echt aaien en zijn tandjes zien en zo. Zo vreemd om zo een wild dier bij u te hebben. Daarna kwamen we een reuzekikker tegen. Ook zo een mooi beestje! Ik was er helemaal weg van! Die was dus gigantisch hè! Maar de jungle onthulde nog veel van zijn diertjes: een schorpioen, een kakkerlak, dodelijke mieren, een gek insect dat het geluid maakt van een elektrische snoeizaag, ... Senne was in zijn nopjes :) En het was ook echt heel sjiek om dat allemaal te zien! Die nacht kregen we uiteraard weer gezelschap van onze spinnenvrienden en zelfs nog een salamandertje erbij :) Oh ja het aantal muggenbeten is fiks gestegen tijdens mijn verblijf in de jungle, hoewel ik vol met Deet hing, vonden die diertjes mij dus dag en nacht! Vreselijk! Het jeukte dus constant! En Senne lieten ze mooi met rust, niet eerlijk!

De volgende ochtend gingen we vissen op piranha's! Met rauw koeienvlees aan onze haak probeerden we de kleine visjes te verleiden. En na een hele tijd lukte het ons eindelijk! Het was een grappig gevoel als de visjes aan het vlees zaten te knabbelen en dan moest je in één zwaai de vis omhoog trekken. Het was echt back-to-basics :) Maar uiteindelijk hadden we samen met de gids 15 mooie piranha's gevangen. Telkens als we er eentje hadden, dan legde de gids het beestje gewoon in de boot waarna het visje uiteraard nog een hele tijd bleef door flapperen op het droge. We kunnen dus echt wel zeggen dat ze heel vers waren! 's Middags mochten we onze vangst dan ook opeten. De visjes waren op twee manieren klaargemaakt: gebakken in de pan en gesmoord in bananenbladeren op het vuur. Best wel lekker eigenlijk, alleen zat er niet zoveel vis aan die beestjes uiteraard. Maar het was een feestmaal :) Namiddag gingen we er weer met de boot op uit (dit keer met motor) maar na vijf minuutjes werden we verrast door een tropische regenbui. En wat voor één, het goot dat het niet normaal was. Je kon gene meter voor je kijken. We waren doorweekt tot op ons ondergoed, de regenjas had echt geen nut. Maar dat hoorde erbij, we moeten ook maar in het regenseizoen naar de jungle willen hè :) Na een uur in de regen kwamen we aan bij een meertje waar dat ook bloedzuigers en dergelijke beestjes in zaten maar door de regen konden we er niet van genieten dus voeren we terug (weer een uur) naar de lodge. Terwijl moest de gids onze boot leegscheppen want het kleine bootje kon al dat water niet aan. 's Avonds was het tijd voor de volgende expeditie: een nachtelijke riviertocht om kaaimannen, anaconda's en andere slangsoorten te zoeken. Het was wel wat eng om te weten dat er onder je bootje dieren konden zitten die je op geen tijd kunnen doden. Maar het was erg rustig en we genoten van een waanzinnige sterrenhemel. We keken rond met onze zaklamp maar konden geen gevaarlijke dieren spotten. Tot grote spijt van mijn liefje :) Die nacht was het dan onze laatste nacht in de jungle, en natuurlijk zaten onze spinnenvriendjes weer op post. Wat een zalige dag weer in het Amazonewoud! 

Tijdens onze laatste dag trokken we weer met de rubberlaarzen de natuur in. Dit keer om op zoek te gaan naar de diertjes die we die nacht niet hadden gezien. De gids bracht ons naar een ingesloten meer waar we door middel van houtblokken op het water moesten geraken. Hij vertelde erbij dat dit allemaal best gevaarlijk was omdat hij zeker wist dat er in dat water veel anaconda's, krokodillen en sidderalen zaten. Hij zei dat deze dieren misschien wel onder onze voeten konden liggen. Toch een enge gedachte terwijl je daar zo staat :) We zijn daar dus niet te lang gebleven. Hij liet ons weer vele speciale planten zien en wij genoten van onze laatste momenten in het wild. Nadat onze rugzak weer gemaakt was die middag, waren we aan het uitrusten in onze hangmatten. En plots zien we aan de overkant allemaal aapjes rondslingeren! Ze kwamen vaarwel zeggen :) Dat was het ideale einde van onze junglereis! 

Op donderdag waren we terug in Lima, maar jammer genoeg had Senne ondertussen last gekregen van zijn buik. Daardoor vielen veel plannen in het water natuurlijk. Maar we hadden elkaar en meer hadden we niet nodig :) We verkenden Lima nog wat en genoten van de luxe van onze hotelkamer (mét bubbelbad jihaa!). 's Avonds gingen we uiteten en kon Senne weer proeven van Peruaanse delicatessen.

Oudejaarsavond dan! Ik had een twaalf-gangenmenu geboekt in het beste sterrenrestaurant van het land! Het was een hele sjieke zaak, iedereen was in avondkledij en het restaurant was helemaal volgeboekt. Maar het was de moeite! Het was HEERLIJK! Jammer genoeg zijn al die gangen echt wel veel eten dus het was een beetje duwen. Maar was telkens een verademing om zo een mooi, speciaal en lekker bordje voor ons te krijgen. We hebben zoveel gegeten: ceviche, cuy, panes, corvina, paiche, pulpo, gallina, causa, camarones, atún, pato, cabrito, cochinillo, sorbete, panacotta, alfajor, chirimoya, pie de limón, ... Allemaal heel typische ingrediënten maar zo uniek klaargemaakt. En om middernacht kreeg iedere man een witte of zwarte hoed en een toeter en iedere vrouw een kralenketting en een pluim voor in het haar. Het was heel leuk om te zien hoe uitbundig iedereen werd bij het aftellen tot het nieuwe jaar! De ballonnen vlogen in het rond en iedereen begon te kussen en te zingen :) We hadden in elk geval het nieuwe jaar uniek ingezet!

De volgende dag was het jammer genoeg weer tijd om mijn liefje te laten gaan. Met pijn in het hart uiteraard! Maar gelukkig zou ik hem maar vier weekjes moeten missen! En die periode tegenover meer als vijf maanden is echt niets :) Het was de meest intense en zaligste vakantie die ik ooit heb gehad en ik ben Senne zo dankbaar dat hij er al dat geld en die moeite voor over had om mij te komen bezoeken in dit verre land terwijl hij maar een weekje vakantie had. Dank je wel Senne, om het beste liefje van de hele wereld te zijn! Ik wou met niemand liever kerst en nieuw hebben gevierd en met niemand liever de jungle hebben ontdekt, dan met jou! 

Liefs, Dorien