Acostumbrarse en Lima

Woensdag en donderdag waren natuurlijk even vermoeiende dagen. Maar het beviel me wel dat wat we deden enorm geapprecieerd werd en dat we zelfstandig mochten zijn en een eigen inbreng kregen. Na de vele observaties en verslagen leek er eindelijk actie in te komen. En een super-productieve vergadering met alle mede-werkers zorgde ervoor dat het werkschema vanaf nu goed gevuld is en dat we zelf nu ook workshops en dergelijke mogen invullen. De stagebegeleidster had niets dan lof over ons dus dat zit ook al goed :)

Dit weekend was extra lang want ook vandaag (maandag) moesten we niet werken aangezien het een nationale feestdag is. Tine en Julie besloten om het er van te nemen (en terecht!) en ze trokken met hun twee het binnenland in. Ondertussen zijn ze terug en zijn we enorm jaloers door hun verhalen dus dat tripje zal één van de komende weken er ook wel inzitten voor mij :) Wij hebben het weekend wat rustiger gehouden aangezien we helemaal oververmoeid waren van de werkdagen. Vrijdag eens goed gaan shoppen, zaterdag naar Centro Lima geweest waardat de plaatselijke cocktails ons zeer konden bekoren, zaterdagavond hadden we een etentje met de Peruaanse jongens en andere huisgenoten, dit eindigde natuurlijk in een feestje, hoewel ik vroeg in mijn bedje ben gekropen. Zondag werd gevuld met nuttige bezigheden en vandaag zijn we naar La Punta gegaan. La Punta is een havenstadje in het uithoekje van Lima waar het geluid van de golven en de stilte rondom ons even deed denken dat we ergens anders waren. 

Niet veel (spannend) nieuws dus maar de volgende vijf maanden zullen waarschijnlijk nog genoeg stof om te vertellen geven!

Liefs,

Dora Dora

ps: ik duim nog altijd héél erg hard voor die blokkertjes in Leuven!

De eerste echte stageweek

Het is nu dinsdagavond en ik ben al doodop. De voorbije dagen waren vermoeiend! Donderdag zagen we het schattige mooi groen schooltje "Viña Alta". Dit schooltje ligt echt midden op een heuvel en als je rond je kijkt, zie je enkel de andere heuvels en dallen. Jammer genoeg is de tocht naar deze plek ook lang, we zijn ongeveer 2u onderweg (twee bussen, twee wandeltochtje en een klein motortaxi'tje een beetje zoals een riksja voor in de bergen) elke ochtend en avond. Wat het vooral uitputtend maakt natuurlijk. 

In de voormiddag van kwart voor zeven tot kwart voor één wordt het schooltje gevuld met lagere schoolkinderen, van één uur tot kwart voor zeven is het aan de adolescenten om de klaslokalen te vullen. Onze dagen zijn van 8u tot 16u dus wij zien alle leeftijden elke dag. Lies, Zenaida en ik moeten in twee kleine lokaaltjes die gevuld zijn met speelgoed en didactisch materiaal onze workshops voorbereiden, alle documenten van de kinderen in orde houden, ouders ontvangen voor gesprekken, enzovoort. We hebben dit weekend al goed veel voorbereid waardoor we nu rustig onze tijd kunnen nemen voor al onze taken. We leren ook steeds meer Spaans doordat Zenaida de hele dag door Spaans met ons praat. De Peruaanse kindjes zijn trouwens echt héél schattig! We hebben tot nu toe nog niet veel zelf onze handen uit de mouwen moeten steken (behalve voorbereidingen maken) maar hopelijk komt dat snel wanneer ons Spaans verbeterd. Vrijdag beginnen we normaal met privélessen Spaans, een profesora zal naar ons huisje komen om ons te komen helpen met ons gesuggel :)

Twee keer per week hebben we een gesprek met onze stagebegeleidster en een paar uurtjes in de week komen er begeleiders voor assistentie met de workshops maar voor de rest zijn we altijd met ons drietjes alleen in het schooltje. Het is nu natuurlijk nog allemaal uitzoeken en de materialen leren kennen en observeren hoe het moet, maar we zijn nu wel officieel begonnen :) 

We klagen wel al over het vele computerwerk en de vieze toiletten maar die dingen moeten we er natuurlijk bij nemen. Omdat we nu aan onze derde week zitten in Lima, begonnen we al bijna te wennen aan al dat geroep, gefluit en getoeter naar ons op de straten maar ze zijn steeds beter in hun zinnetje. Bijvoorbeeld "Crazy for you, my love" werd laatst nog naar ons geroepen. Maar vandaag waren we wel een beetje overdonderd door de starende blikken van de adolescente jongens. Daar zullen we ook wel aan wennen zeker?

De maaltijden in ons huisje worden trouwens steeds meer uitgebreid. Nadat we vrijdag waren gaan uiteten, hadden we precies de smaak te pakken want op zondagmiddag werd er een heuse BBQ gepland. Met anticuchos (koeienharten) uiteraard maar gelukkig ook gekende stukken vlees. Ons kookschema houdt nog steeds stand en we proberen van elke diner een feest te maken. De personen die aan beurt zijn doen echt hun best om het te doen smaken en dat gebeurt natuurlijk met vallen en opstaan en veel proberen.

Zaterdagavond was er ook een eerste ontmoeting met het nachtleven is Peru. Het Spaanse meisje, het Oostenrijks meisje en de Duitse jongen die ook in Casa Marfil verblijven, hebben ons voorgesteld aan hun Peruaanse vrienden (deze jongens waren ook bevriend met de Belgas van vorig jaar trouwens).  Ze komen nu ook vaak langs. We trokken de uitgaansbuurt in (weer een eindje rijden met de taxi) en troffen heel de jeugd van Lima aan. Het waren schattige gezellige straatjes vol discotheekjes en cafétjes met veel sfeer. Ideaal voor cocktails en gedans! We werden natuurlijk al meteen geconfronteerd met de Peruaanse dansstijl of zal ik zeggen geschuur en geflirt tegen elkaar. Ze plakken echt letterlijk tegen elkaar. Al de jongens stonden al meteen klaar om met elk van ons salsa of andere zwoele dansen te doen. En ze konden er ook echt wat van. Latino-dansen is toch iets apart. Vandaar ook dat een meerderheid van de meisjes heeft besloten om dansles te gaan volgen :)

Tot daar de update :)

Hasta Luego!

Besos!

Week 1

Vrijdag kregen we een algemene uitleg over wat er van ons verwacht wordt tijdens dit semester. Natuurlijk bleef het allemaal vrij vaag maar de spanning wordt op die manier wel opgebouwd. De Spaanse les daarentegen zorgde enkel voor nog meer frustraties in verband met de taal waardoor dat het duidelijk is geworden dat we nog extra lessen Spaans hier gaan volgen. Het drie-gangenmenu met de buitenlandse studenten was zeer Westers, wat jammer was want het Westerse eten kunnen ze hier helemaal niet klaar maken :) En aangezien deze groep studenten al meer dan drie weken lang alles samen deden, voelden we ons ook eerder buitenstaanders. Maar omdat wij toch maar één vak gaan volgen aan de unief vonden we dat niet zo erg want ons terrein ligt in de buitenwijken van Lima. Eenmaal terug thuis besloten we de Inca-markt op te zoeken, daar staat het vol met kleurrijke plaatselijke souveniertjes. Helaas staat deze trip nu gelinkt aan de meest negatieve ervaring van dit avontuur. Op de terugweg bij schemering werden we overvallen met een revolver. En wanneer het gevaar u zo op de neus wordt geduwd dan komen de angstreacties ook naar boven. Ruth en Bruno zijn de dag voordien ook bestolen, haar tas werd er afgerukt in een drukke straat overdag. Dus diefstal gebeurt hier op elk moment van de dag. Maar we zien het als een leerervaring, we zullen vanaf nu extra voorzichtig zijn en ons veilig gevoel dat we tot nu toe hadden wordt vervangen door een gezonde portie paranoia :) Zaterdag zijn we dan naar centro Lima geweest om een politie-aangifte te doen.

Zondag stond ons eerste echte uitstapje op het programma. We bezochten Pachacamac, een bedevaartplaats 20 km buiten Lima. Hier werd de goddelijke schepper met mensen geëerd. Deze heilige grond werd door de Inca's overgenomen en ziet er indrukwekkend uit. Al de tempels zijn gemaakt uit een soort van kleisteen. Deze trip deed ons allen smaken naar meer culturele uitstapjes :)

Gisteren werd de dag gevuld door een typische Europese bezigheid: shoppen! Aangezien de hoeveelheid kledij zeer beperkt is gebleven in de 20 kg bagage, konden we wel wat meer gebruiken. En we vonden ook winkels terug van bij ons waardoor dat we toch nog een beetje zoals onszelf hier kunnen rondwandelen. En aan het einde van de dag werd uiteraard besloten om nog meer te gaan winkelen in de toekomst :) Diezelfde avond heb ik ook een poging ondernomen tot het maken van een echt thuis-dessert, marmercake en dat heeft zeker gesmaakt! Dus er zullen nog vaak zulke pogingen worden ondernomen ;)

Vandaag kregen we weer meer uitleg over onze stage-plaats en donderdag zullen we voor het eerst Viña Alta in waar formaat kunnen waarnemen. Dus hierover snel meer nieuws!

Besos,
Dorien

Eerste dagen

De volgende dag begon met een stralende zon, waardoor Lima er al stukken beter uitzag. Natuurlijk had de nachtrust daar ook iets mee te maken. Tijdens een gezamenlijk ontbijt werd de dagplanning besproken, Miraflores zou het worden. Dit is de toeristische buurt van Lima en dat was ook al meteen te merken aan al de westerse winkeltjes, casino's, hotels enzovoort. Maar wat dat echt leuk was, was dat we eveneens de zee en de uitgestrekte horizon konden zien. Hoewel de eerste busrit een hele onderneming was, was het ook een training voor de assertiviteit die nodig is voor de volgende maanden. De dag werd perfect beëindigd met een home-made diner met Fajita's. Een tof dagje er op uit trekken, was juist wat iedereen nodig had na een vermoeiende aankomst.

De derde dag werd eerder praktisch ingevuld, we gingen er voor zorgen dat onze terugvlucht definitief vast zou liggen. Dus knoop het alvast in je oren, vanaf 29 januari zal ik terug in Belgica zijn! Natuurlijk genoten we ook deze keer van het plaatselijke sight-seeing. Lima onthulde steeds meer zijn charmes.

Vandaag was het dan tijd om onze stage-begeleidster te ontmoeten en een kijkje te nemen in la Universidad de Lima. Het contrast tussen de arme buurt en de rijke tuinen en gebouwen van de universiteit werd onmiddellijk duidelijk. Gelukkig droop het enthousiasme af van de professoren, ze waren dolblij dat we er waren en we werden meteen aan een hoop mensen voorgesteld. Het was geruststellend dat ze ons verwachtten en dat er duidelijke afspraken werden gemaakt. Vervolgens volgden we een twee uur durende lezing speciaal voor ons en enkele professoren. Hierdoor werd natuurlijk al vlug duidelijk dat het Spaanse gebrabbel helemaal ons petje te boven ging. Morgen moeten we nog eens teruggaan om alle documenten in orde te brengen, een laatste les Spaans te volgen en een lunch te hebben met andere studenten die meewerken aan het project in Viña Alta. Ik ben benieuwd :)

To be continued...

Aankomst in Lima

Na een emotioneel afscheid aan de luchthaven was het tijd om de lange vlucht richting Lima aan te gaan. Eenmaal aangekomen stapten we gepakt en gezakt in de lokale taxibusjes om naar onze verblijfplaats voor de volgende zes maanden te gaan. Zonder te weten wat voor een risico's hier aan vast hingen, want het verkeer in Lima is te vergelijken met een bende bizons die luid naar elkaar loeien dat ze eraan komen. Toen we dan toch veilig waren aangekomen, onthulde Casa Marfil meteen al haar charmes, een gezellig mooi en knus huisje stond voor ons klaar. Een zoektocht naar een supermarkt en bank was de volgende stap en zorgde ervoor dat Pueblo Libre werd ontdekt. We eindigden de avond in een lokale taverne, de ideale gelegenheid om de Peruviaanse keuken te ontdekken. Onze vermoeide lichamen hunkerden naar een bedje, dus dag één werd al vrij vroeg afgesloten.

Dag één liet verschillende indrukken na, Lima leek vooral mistig, vuil en luid. En het was ook een hele aanpassing om met negen meisjes samen te leven en geen plekje voor jezelf te hebben. Het voelde goed om aan het avontuur te beginnen maar het wrong ook een beetje om alles achter te laten en onzekerheid tegemoet te gaan. Zeker omdat de Spaanse taal nog vrij onbekend is voor mij.

Maar het was nog maar pas begonnen...