Verjaren in het buitenland is toch wel een unieke ervaring. Het begint met veel gemengde gevoelens omdat je het zo gewoon bent om het thuis te vieren met iedereen belangrijk rondom je, maar natuurlijk is het op een andere manier met nieuwe mensen ook heel spannend. Kort een verslagje over deze unieke dag!
Ik werd wakker gemaakt met een zalig ontbijt op bed ,gebracht door lieve zingende dames. Een zacht gekookt eitje, fruitsla, cornflakes, vers broodje, ... het was helemaal compleet! Nadien heb ik genoten van een extra lange douche en toen ik beneden kwam zag ik dat het hele huis versierd was met slingers en vlaggen en ballonnen. Ik had zelfs een verjaardagsstoel gekregen, echt leuk! Nadien moesten we naar onze profesora de español gaan (waar we totaal geen zin in hadden!) maar gelukkig was het een schat van een vrouw :) Ze vertelde mopjes, was helemaal op ons ingesteld, gaf ons al tips en materiaal en ... besloot om ons te trakteren voor mijn verjaardag! Echt te gek gewoon, ik had haar nog nooit ontmoet en zij wou ons al meteen in de watten leggen, en hoe! Ze nam ons mee naar een patisserie waar ik een supergrote chocoladetaart kreeg met mijn naam op geschreven en kaarsjes met 22 op!!! En de taart smaakte hemels! Ze vertelde dat ze wist hoe het voelde om je verjaardag te moeten vieren ver van huis en dus wou ze mij helemaal thuis doen voelen. Ze hadden zelfs met z'n allen voor mij verjaardagsliedjes gezongen, in 4 talen nog wel. Nadien kwamen we terug in het huisje aan en waren de meiden bezig met het voorbereiden van de zelfgemaakte pizza's en een verrassingsdessert. Ik had sangria met fruit gemaakt de avond voordien dus toen begonnen we te aperitieven met z'n allen en nog wat te prutsen met het pizzadeeg. Het was echt tof, een goede sfeer en iedereen had er zin in. Opeens moest ik in de zetel gaan zitten en kreeg ik pakjes! Dat had ik echt niet verwacht, ik vond dat zo lief van hun. En ze kennen mij precies al goed want ik kreeg oorbellen en een echt peruaanse kakigroene tas. Echt zo mooi! Nadien hebben we smakelijk gegeten met z'n tienen! En het was lekker hoor! Toen kwamen de jongens en andere bewoners van het huisje ons vergezellen. En ze hadden rum-cola meegebracht om mee te kunnen vieren. Toen werd opeens het licht gedoofd en kwam Annelien met een zalig dessert (koekjesdeeg met chocoladesaus en stukjes banaan) binnen waarop superveel kaarsjes stonden en iedereen begon weer in het spaans voor mij te zingen. Ik werd knalrood maar was aan het genieten. Toen werd het tijd om het huis te verlaten en we gingen naar de karaokebar! Maar jammer genoeg was mijn fantasie van zo'n bar anders dan de realiteit want het was vrij saai. In Peru komen ze dus echt gemeend Spaanse liedjes zingen in zo'n bar. Dus dronken we maar cocktails en wachtten we onze beurt af om te zingen. Twee uur later mochten we dan eindelijk 3 liedjes zingen met de groep en dus zijn we daarna ook meteen doorgegaan. We gingen naar een fuifje in een onbewoond apartement in centro lima waar dat het vooral rockliedjes waren van de jaren 80; supergrappig dus :) Uiteindelijk hebben we rond 6u ofzo beslist om naar huis te gaan. Zondag zijn we naar het strand geweest, dit keer wel met echt zand :) Het was daar supermooi en rustig en gezellig. Ideaal om duf uit te rusten van de dag voordien :)
Kortom het was een zalig weekend om nooit meer te vergeten :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten