En dan nu is het tijd voor, jawel, het verslag van de zalige vakantie in Arequipa en Cusco!!
Beter voorbereid dan de vorige keer, vertrokken Lies en ik naar de terrapuerto van Cruz del Sur (absoluut onze favoriete busmaatschappij!) om te beginnen aan ons avontuur. Uiteraard hadden we weer stoeltjes 1 en 2 gereserveerd zodat we zeker genoeg uitzicht en beenruimte hadden. Na een bustocht van ongeveer 17u kwamen we dan eindelijk aan in het wondermooie AREQUIPA. En gelukkig hadden we totaal geen last van het hoogteverschil. Deze stad ligt namelijk bijna 2500m boven de zeespiegel en dat is een heel verschil met het vlakke Lima, maar we voelden er niets van. De zoektocht naar een hostel ging vrij vlot, al gauw vonden we een goedkope, gezellige en mooie hostel met een supervriendelijke uitbater. Lies en ik kregen beiden een dubbelbed dus er was al zeker geen sprake van een oncomfortabele nacht. Maar het deed ons wel erg hard beseffen dat onze liefjes er niet bij waren.
We trokken de stad in en als snel zagen we dat dit maar een klein stadje was dat gevuld werd met kleine parkjes, winkeltjes vol souveniertjes en gezellige cafeetjes en restaurantjes. Zeer idyllisch dus :) We maakten er ook meteen werk van om onze tour te boeken naar de Colca Cañon voor de volgende twee dagen. Het maken van deze boeking deed ons beseffen dat we nog maar een half dagje hadden om het echte Arequipa te ontdekken. Dus rondkijken was de boodschap. El monasterio de Santa Catalina was zeker een bezoekje waard. Een prachtig en vooral heel groot klooster opende zijn wereld voor ons. We zagen kleurrijke gevels, kleine kamertjes, weelderige binnentuinen en zoveel meer. Het fototoestel stond niet stil. Na dit bezoek lokten de vele souvenierwinkeltjes ons; Lies en ik sloegen al meteen een hele voorraad in met familie en vrienden in ons achterhoofd. En het shoppen was zalig want alles was er echt in alle kleuren en vormen. We lieten ons helemaal gaan. Nadien bezochten we de Plaza de Armas en uiteraard ook een knus restaurantje om te kunnen proeven wat dat Arequipa te bieden had. Een ideaal einde van onze eerste vakantiedag.
De volgende ochtend vertrokken we op tour. We zouden een hele dag onderweg zijn met een busje om de volgende dag de Colca Cañon te kunnen gaan bekijken. Maar de bustocht was geen last, het hoorde er juist helemaal bij. We zagen meteen hoe prachtig het landschap in Perú wel niet is. De heuvels, de lucht, de terrassen, de dallen, ... en uiteraard ook de dieren. Vicuñas zijn een lama-soort om verliefd op te worden. Zo schattig. We hebben ze zelfs kunnen aaien :) We stopten geregeld met de bus om machtige foto's te kunnen trekken en te genieten van de pure natuur. In de buurt rond Arequipa zijn er nog vele traditionele kleine dorpjes. De mensen zijn vaak nog gekleed in de traditionele, kleurrijke kleren. Het was heel boeiend om op deze manier de cultuur te leren kennen. Op het einde van de dag kwamen we aan in Chivay, waar we de nacht zouden doorbrengen. Dit dorpje ligt in een klein beschermd gebied waar het aantal toeristen wordt beperkt. s' Avonds hadden we de ideale ontspanning op de planning staan, namelijk de warmwaterbronnen (baños termales) van La calera. Hoewel het water stonk, was er toch niets verleidelijker dan een warme plons te nemen in de baden. De buitenlucht sneed en was ijskoud maar we zaten lekker warm onder water. Heerlijk gewoon, even genieten en uitrusten en aan niets hoeven denken. Het vakantiegevoel was er al helemaal.
De volgende ochtend moesten we vroeg uit de veren want we gingen met de groep naar de Colca Cañon kijken en hopelijk ook condors spotten. We stopten weer geregeld om de natuur te bekijken en dit keer waren de typische vulkanen van Arequipa duidelijk zichtbaar van dichterbij. Er werd ons ook meteen uitgelegd dat Arequipa ook wel de witte stad wordt genoemd omdat veel gebouwen bestaan uit witte stenen die afkomstig zijn van uitstoten van de vulkaan Misti. Tijdens de bustocht kwamen we voorbij allemaal kleine traditionele dorpen. In één van deze dorpen waren er mensen buiten op een plein een traditionele dans aan het doen, het was heel mooi om te zien. Lies en ik profiteerden er ook meteen van om een arend op onze arm te laten staan, zo dapper dat we waren :) Nadien begonnen we aan een wandeltocht langs de Colca Cañon. Deze cañon was heel indrukwekkend, zo diep en zo bloedmooi. De uitzichten deden ons beseffen wat een geluk we hebben dat we hier dit land kunnen verkennen. We genoten ervan. In de verte zagen we zelfs wat condors. Jammer genoeg hebben we ze nooit van dichtbij gezien. Hoewel we na veel moeite de mirador toch hadden bereikt. Nadien bezochten we nog wat dorpjes en keerden we terug naar Arequipa. Want die avond stond er weer een tocht op het programma. Namelijk de 10u-durende busreis met Cruz del Sur naar CUSCO!
's Morgensvroeg om zes uur kwamen we aan in het toeristische Cusco. Uiteraard was er nog niet veel te zien, aangezien alles nog dicht was. Ook hier vonden we snel een goedkope en doenbare hostel met privé-badkamer, dus we waren tevreden. De eerste dag in Cusco geleek wat op die in Arequipa. We bezochten al de kathedralen, pleinen, kerkjes, ... Al het moois wat er te bekijken viel. We ontdekten ook een grote overdekte markt die zijn charmes onthulde. Overal stonden kraampjes vol souveniertjes, kledij, keukengerei, groenten, fruit, vlees, vis, ... Alles zo vers als het maar kan. Het was heel leuk om te zien. Lies en ik hadden heel wat problemen gehad met het opstellen van een planning voor de dagen in Cusco omdat er zoveel te zien is en we niet zoveel tijd hadden. We hadden besloten om de eerste dag ruïnes te gaan bekijken maar toen we helemaal klaar waren om te vertrekken, vonden we de bushalte niet. Dus gingen we binnen in een reisbureau en daar werd ons verteld dat de ruïnes gingen sluiten dus moesten we onze planning veranderen. Op dat moment begonnen we daar te babbelen en kwamen we erachter dat het niet onze planning helemaal niet realistisch was en dat het goedkoper zou zijn moesten we een tour boeken voor zowel de Machu Picchu, als de heilige vallei, als de ruïnes. Dus we boekten meteen drie tours in hetzelfde reisbureau. Die avond gingen we kijken naar een show met traditionele kleren en dansen in een schouwburg. We waren helemaal vertederd door die mannetjes en vrouwtjes die vrolijk bleven huppelen bij elk liedje dat het orkest speelde. Het was heel mooi om te zien en te horen.
En dan was het zover... Het vertrek op de tour van de Machu Picchu!! We vertrokken weer in de vroege uurtjes met een busje. Op het busje kwamen we toevallig hetzelfde koppel van Nederland tegen dat ook bij ons zat in de tour in Arequipa. Wat kan de wereld soms toch klein zijn :) We hadden dus meteen al leuk volk om mee te praten. En maar goed ook... We zaten in een klein busje met een chauffeur die snel reed doorheen alle bochtjes in de bergen. We hebben zelfs een half uur echt letterlijk stil gestaan omdat er werken bezig waren aan de weg en de wegen waren zo smal dat we er niet voorbij konden dus moesten we wachten tot ze lunchpauze hadden. En nadien werd het nog erger, het asfalt stopte en we reden op een hobbeldebobbel-wegje langs de ravijn de hele tijd. Het voelde aan als een safari omdat het busje constant door elkaar werd geschud door al de putten in de zandwegen. Vaak zagen we de wielen van de bus gewoon over de rand vliegen omdat de weg gewoon te smal was voor de bus. En het was bloedheet, we waren echt in het midden van de jungle beland. Het was allemaal zo primitief en we bleven de hele dag gewoon rijden. Wanneer er een tegenligger was, moesten we echt manoeuvreren omdat er gewoon geen plaats was om elkaar voorbij te steken. Het was een avontuur, om op zijn minst te zeggen. 's Middags stopten we in een klein dorpje waar we in een oud restaurantje een middagmaal kregen en meteen werd ook duidelijk waarom we deet bij hadden, de muggen vielen aan dat het niet meer normaal was. Met al gevolg dat Lies en ik echt volledig volstonden met beten en jeuken dat dat doet!! Nadien moesten we een ander busje in tot aan een treinstation. Jammer genoeg kregen we toen het nieuws dat er maar één trein voorbij zou komen en dat nog twee uur zou duren. Dus moesten we wachten in the middle of nowhere op onze trein. En toen dachten we terug aan onze tocht van die dag en beseften we hoe gevaarlijk dat eigenlijk wel niet was geweest, schandalig gewoon dat een reisbureau zoiets boekt voor toeristen. We besloten dat we zo niet zouden terugkeren naar Cusco. We zouden samen met de Nederlanders de veel te dure treinrit betalen zodat we zeker veilig terug zouden geraken. Natuurlijk waren we ook wel blij dat we door deze busrit de echte rimboe hadden gezien en meegemaakt maar een tweede keer hoefde dat toch niet voor ons :) Uiteindelijk was de trein er dan en werden we luxueus tot aan Aguas Calientes gebracht. We kwamen aan rond 8u 's avonds terwijl ons beloofd werd door het reisbureau dat we ten laatste om 2u 's middags daar zouden zijn. Maar goed, we kregen een avondmaal in een restaurantje en een slaapplaatsje in een hostel. En tegelijkertijd ook al een ontbijtje om mee te nemen op onze tocht de volgende morgen.
Om kwart na vier 's nachts was het moment aangebroken, we zouden vertrekken op onze klim van de Machu Picchu. In het pikkedonker begonnen we aan de serieuze wandeling. We vertrokken zo vroeg samen met de Nederlanders en ook een koppel Duitsers omdat we als eerste boven wilden aankomen :) Om tien voor vijf ging dan eindelijk de poort open aan de voet van de Machu Picchu, dus toen begonnen we aan onze klim naar boven. En wat voor een klim, we hadden het zwaar onderschat. De trappen bleven komen, het leek oneindig te zijn. We zaten gewoon de hele tijd de stijgen en het was nog zo donker. Het was enorm vermoeiend, het was zweten en puffen. Jammer genoeg was het zo wel moeilijk om te kunnen genieten van het prachtige uitzicht onderweg en de machtige natuur waar we eigenlijk midden in stonden. Na een zwaar uur afzien, bereikten we dan eindelijk de top van de berg. Een gelukzalig gevoel overviel ons! We kwamen trouwens tegelijk aan met de eerste bussen die naar boven reden dus stonden we nog op tijd in de rij om een stempel de bemachtigen voor het mogen beklimmen van de Huayna Picchu. Samen met onze gids betraden we het Inca-gebied bovenop de berg. En wauw... Hoe machtig, prachtig, mooi zag dat er wel niet uit. Er was nog niemand, we waren één van de eersten en we waren gewoon sprakeloos. Het was echt heel die klim naar boven meer dan waard en we waren de gevaarlijk busrit helemaal vergeten toen we daar boven stonden. De foto's zullen ons gelijk bewijzen :) Ook al staan we er helemaal vermoeid en rood op, ze zijn spectaculair. Stilletjes aan trok de mist weg en zagen we al de indrukwekkende overblijfselen van het Inca-tijdperk. Na een uurtje rondlopen met grote ogen, werd het tijd voor de volgende klim. Het beklimmen van de Huayna Picchu, dat is de berg die je eigenlijk ziet op alle foto's van de Machu Picchu dus we moesten nog een heel stuk naar boven :) De moed zakte ons in de schoenen bij het aanschouwen van die berg maar we gingen ervoor, dit maak je maar één keer mee in je leven en dan moet je toch alles goed hebben gezien eh. Dus daar gingen we dan, weer veel te veel steile trappen. Maar het ging al beter, we waren al getraind precies. Het werd wel steeds warmer dus dat maakte het wel moeilijker maar we waren zo gelukkig omdat we eindelijk op die magische plaats waren, dat we er alles voor over hadden. En toen we de top bereikten, wisten we precies waarom we naar Peru waren gekomen en beseften we hoe imposant de wereld wel niet kan zijn. Adembenemend gewoon. Een absoluut hoogtepunt van ons hele verblijf hier. We hebben enkele uurtjes boven op de berg gezeten, genietend van het uitzicht, de stilte en de ervaring. De tocht naar beneden ging uiteraard veel vlotter. En nadat we op de Machu Picchu ook nog een hele tijd hebben zitten genieten, was het dan tijd om terug helemaal naar beneden te gaan en de trein terug naar Cusco te nemen. Ik had al meteen een veto gesteld dat we met de bus terug zouden afdalen dus in een mum van tijd waren we beneden. Die namiddag namen we samen met de Nederlanders de super-luxueuze en mooie trein terug naar Cusco. Deze trein had overal ramen, ook op het plafond zodat iedereen kon genieten van het uitzicht. We reden bijvoorbeeld langs een grote rivier, ook echt een beeld dat we niet gaan vergeten. We waren die toffe Nederlanders zo dankbaar dat ze zorgden dat wij meekonden met die trein. Will moest zelfs een trein eerder nemen zodat Lies, ik en zijn vriendin op de trein konden. Ze hadden ons ook het geld geleend omdat we niet meer genoeg bijhadden en onze creditcard nog in Cusco lag. Geweldig toch, die gastvrijheid van mensen die je pas hebt leren kennen. Die avond in Cusco genoten we nog helemaal na van die machtige dag tijdens een vijfgangenmenu. Zalig toch, zo'n vakantie!
De volgende dag was het tijd voor de tocht doorheen de Heilige Vallei. Weeral begonnen we hieraan in een busje vol toeristen. Het busje stopte weer geregeld op mooie foto-plaatsen waar uiteraard veel kraampjes stonden om souvenirs te kopen. Lies en ik waren vooral blij dat deze tour nog eens lui op het gat zitten was :) 's Middags hadden we jammer genoeg weer problemen dankzij het slechte regelen van het reisbureau. Er waren problemen met de lunch, er stond niet op ons blaadje dat we hadden betaald voor eten terwijl we dat wel gedaan hadden. Maar gelukkig na vele telefoontjes was het in orde gekomen en mochten we smullen van het buffet. De gids van deze tour was heel erg goed dus we kwamen veel te weten over al de belangrijke ruïnes en Inca-plaatsen. We kregen bijvoorbeeld ook te zien hoe dat ze al die toffe dekentjes en stoffen maken, hoe dat ze de lamawol verven, ... Het was een rustige maar toffe dag en we hadden weer veel plaatsen gezien dus we waren helemaal tevreden. Maar jammer genoeg was er 's avonds weer een tegenvaller. Toen we in onze hostel wilden betalen voor onze kamer, bleek dat Lies 100 valse soles in handen had. We geloofden dit natuurlijk eerst helemaal niet, maar nadien in het restaurant zeiden ze ook dat ze dat niet konden aannemen. We waren trouwens heel lekker gaan eten in de Mexicaan! We zijn dan ook maar langs de politie gegaan om te vragen wat we moesten doen met het briefje. Maar daar klonk veel getwijfel over het al dan niet vals zijn van het briefje. Ze zeiden dat we maar moesten regelen met de bank. Lies is er trouwens van overtuigd dat het briefje uit een bankautomaat is gekomen omdat wij nooit 100 soles terugkrijgen van iets want we betalen nooit bedragen die hoger zijn dan 100. Dus vanaf dat moment controleren we zeer uitgebreid elk briefje geld dat we in handen krijgen.
Toen brak jammer genoeg de laatste ochtend van onze vakantie aan. We besloten deze te starten met het gaan grommelen in het reisbureau dat alles schandalig geregeld was en dat we geld terug wilden. Maar natuurlijk ging dat niet zomaar want de vrouw die onze tour geregeld had, was er niet en de andere vriendelijke vrouw deed zo haar best om alles voor ons te regelen zodat we geld zouden terugkrijgen. Maar toen was het al tijd om te gaan paardrijden :) Onze laatste tour was het bezoek aan dichtbijgelegen stadjes waar er ook historische monumenten te zien waren en deze tocht zouden we dan per paard doen. Natuurlijk was het eerst vrij eng om op een paard te zitten, het vertrouwen was er niet echt. Maar na een tijdje ging het steeds beter en vlotter. Het was heerlijk om te doen. Rustig in het zonnetje wat gaan draven met een paard. Soms versnelde het paard wel maar gelukkig konden we het overmachtigen wanneer het dit deed. Het was soms echt een hilarisch zicht denk ik. En tot slot van rekening begon het opeens superhard te regenen terwijl we nog op het paard zaten. En aangezien we niet kunnen galopperen, werden we helemaal nat van kop tot teen omdat we terug moesten stappen met de paarden. Maar dat was deel van de charme, we konden er goed mee lachen. Na de tour gingen we terug naar het reisbureau om iets te regelen. Ze begrepen onze situatie en we kregen wat dollars terug, eigenlijk veel te weinig natuurlijk maar we waren al blij dat ze dat deden.
Zoals jullie zien, was het dus een supergeweldige vakantie :) We zijn zo blij dat we alles hebben gezien en meegemaakt. Er waren ups en downs natuurlijk maar dat neemt toch niet weg dat we zijn achtergebleven met een gelukzalig gevoel. Ik hoop dat jullie het nu een beetje hebben kunnen meebeleven. En dankzij mijn grote vertraging op het schrijven van dit bericht, is het overmorgen al weer tijd voor de volgende vakantie!!!! Lang leve Peru :) Dit keer gaan we naar het Titicacameer. We gaan Puno, Copacabana en La Paz bezoeken. Puno is nog aan de kant van Peru maar Copacabana en La Paz liggen in Bolivië. Dus wauw, we gaan zelfs een nieuw land zien deze keer! We kijken er al enorm naar uit! Deze vakantie is vooral bedoeld om een nieuwe stempel te krijgen in ons paspoort zodat we nog eens 90 dagen in Peru mogen blijven, en uiteraard breien we daar een uitgebreide vakantie aan vast eh :) Zo hoort het ;) Ik kan trouwens ook al vermelden dat we, jawel jawel, al in de helft zitten van ons verblijf in Peru. Jammer genoeg zijn er al drie maanden gepasseerd maar gelukkig zijn er nog drie maanden in het vooruitzicht om meer van dit magische land te ontdekken!
Ik wil ook graag nog speciaal de familie Dreesen bedanken voor hun geweldige brief. Ik vond het echt heel leuk en lief om zo'n toffe brief te ontvangen! Dank jullie wel! De andere blogvolgers mogen ook altijd schrijven natuurlijk. Het is echt heel erg fijn om post te krijgen, zeker omdat de andere dames ook geregeld brieven of postpakketten in de bus hebben.
Het volgend blogbericht zal dus weer een uitgebreide beschrijving zijn van onze volgende vakantie :)
Tot snel,
liefs,
Dora Dora
Om kwart na vier 's nachts was het moment aangebroken, we zouden vertrekken op onze klim van de Machu Picchu. In het pikkedonker begonnen we aan de serieuze wandeling. We vertrokken zo vroeg samen met de Nederlanders en ook een koppel Duitsers omdat we als eerste boven wilden aankomen :) Om tien voor vijf ging dan eindelijk de poort open aan de voet van de Machu Picchu, dus toen begonnen we aan onze klim naar boven. En wat voor een klim, we hadden het zwaar onderschat. De trappen bleven komen, het leek oneindig te zijn. We zaten gewoon de hele tijd de stijgen en het was nog zo donker. Het was enorm vermoeiend, het was zweten en puffen. Jammer genoeg was het zo wel moeilijk om te kunnen genieten van het prachtige uitzicht onderweg en de machtige natuur waar we eigenlijk midden in stonden. Na een zwaar uur afzien, bereikten we dan eindelijk de top van de berg. Een gelukzalig gevoel overviel ons! We kwamen trouwens tegelijk aan met de eerste bussen die naar boven reden dus stonden we nog op tijd in de rij om een stempel de bemachtigen voor het mogen beklimmen van de Huayna Picchu. Samen met onze gids betraden we het Inca-gebied bovenop de berg. En wauw... Hoe machtig, prachtig, mooi zag dat er wel niet uit. Er was nog niemand, we waren één van de eersten en we waren gewoon sprakeloos. Het was echt heel die klim naar boven meer dan waard en we waren de gevaarlijk busrit helemaal vergeten toen we daar boven stonden. De foto's zullen ons gelijk bewijzen :) Ook al staan we er helemaal vermoeid en rood op, ze zijn spectaculair. Stilletjes aan trok de mist weg en zagen we al de indrukwekkende overblijfselen van het Inca-tijdperk. Na een uurtje rondlopen met grote ogen, werd het tijd voor de volgende klim. Het beklimmen van de Huayna Picchu, dat is de berg die je eigenlijk ziet op alle foto's van de Machu Picchu dus we moesten nog een heel stuk naar boven :) De moed zakte ons in de schoenen bij het aanschouwen van die berg maar we gingen ervoor, dit maak je maar één keer mee in je leven en dan moet je toch alles goed hebben gezien eh. Dus daar gingen we dan, weer veel te veel steile trappen. Maar het ging al beter, we waren al getraind precies. Het werd wel steeds warmer dus dat maakte het wel moeilijker maar we waren zo gelukkig omdat we eindelijk op die magische plaats waren, dat we er alles voor over hadden. En toen we de top bereikten, wisten we precies waarom we naar Peru waren gekomen en beseften we hoe imposant de wereld wel niet kan zijn. Adembenemend gewoon. Een absoluut hoogtepunt van ons hele verblijf hier. We hebben enkele uurtjes boven op de berg gezeten, genietend van het uitzicht, de stilte en de ervaring. De tocht naar beneden ging uiteraard veel vlotter. En nadat we op de Machu Picchu ook nog een hele tijd hebben zitten genieten, was het dan tijd om terug helemaal naar beneden te gaan en de trein terug naar Cusco te nemen. Ik had al meteen een veto gesteld dat we met de bus terug zouden afdalen dus in een mum van tijd waren we beneden. Die namiddag namen we samen met de Nederlanders de super-luxueuze en mooie trein terug naar Cusco. Deze trein had overal ramen, ook op het plafond zodat iedereen kon genieten van het uitzicht. We reden bijvoorbeeld langs een grote rivier, ook echt een beeld dat we niet gaan vergeten. We waren die toffe Nederlanders zo dankbaar dat ze zorgden dat wij meekonden met die trein. Will moest zelfs een trein eerder nemen zodat Lies, ik en zijn vriendin op de trein konden. Ze hadden ons ook het geld geleend omdat we niet meer genoeg bijhadden en onze creditcard nog in Cusco lag. Geweldig toch, die gastvrijheid van mensen die je pas hebt leren kennen. Die avond in Cusco genoten we nog helemaal na van die machtige dag tijdens een vijfgangenmenu. Zalig toch, zo'n vakantie!
De volgende dag was het tijd voor de tocht doorheen de Heilige Vallei. Weeral begonnen we hieraan in een busje vol toeristen. Het busje stopte weer geregeld op mooie foto-plaatsen waar uiteraard veel kraampjes stonden om souvenirs te kopen. Lies en ik waren vooral blij dat deze tour nog eens lui op het gat zitten was :) 's Middags hadden we jammer genoeg weer problemen dankzij het slechte regelen van het reisbureau. Er waren problemen met de lunch, er stond niet op ons blaadje dat we hadden betaald voor eten terwijl we dat wel gedaan hadden. Maar gelukkig na vele telefoontjes was het in orde gekomen en mochten we smullen van het buffet. De gids van deze tour was heel erg goed dus we kwamen veel te weten over al de belangrijke ruïnes en Inca-plaatsen. We kregen bijvoorbeeld ook te zien hoe dat ze al die toffe dekentjes en stoffen maken, hoe dat ze de lamawol verven, ... Het was een rustige maar toffe dag en we hadden weer veel plaatsen gezien dus we waren helemaal tevreden. Maar jammer genoeg was er 's avonds weer een tegenvaller. Toen we in onze hostel wilden betalen voor onze kamer, bleek dat Lies 100 valse soles in handen had. We geloofden dit natuurlijk eerst helemaal niet, maar nadien in het restaurant zeiden ze ook dat ze dat niet konden aannemen. We waren trouwens heel lekker gaan eten in de Mexicaan! We zijn dan ook maar langs de politie gegaan om te vragen wat we moesten doen met het briefje. Maar daar klonk veel getwijfel over het al dan niet vals zijn van het briefje. Ze zeiden dat we maar moesten regelen met de bank. Lies is er trouwens van overtuigd dat het briefje uit een bankautomaat is gekomen omdat wij nooit 100 soles terugkrijgen van iets want we betalen nooit bedragen die hoger zijn dan 100. Dus vanaf dat moment controleren we zeer uitgebreid elk briefje geld dat we in handen krijgen.
Toen brak jammer genoeg de laatste ochtend van onze vakantie aan. We besloten deze te starten met het gaan grommelen in het reisbureau dat alles schandalig geregeld was en dat we geld terug wilden. Maar natuurlijk ging dat niet zomaar want de vrouw die onze tour geregeld had, was er niet en de andere vriendelijke vrouw deed zo haar best om alles voor ons te regelen zodat we geld zouden terugkrijgen. Maar toen was het al tijd om te gaan paardrijden :) Onze laatste tour was het bezoek aan dichtbijgelegen stadjes waar er ook historische monumenten te zien waren en deze tocht zouden we dan per paard doen. Natuurlijk was het eerst vrij eng om op een paard te zitten, het vertrouwen was er niet echt. Maar na een tijdje ging het steeds beter en vlotter. Het was heerlijk om te doen. Rustig in het zonnetje wat gaan draven met een paard. Soms versnelde het paard wel maar gelukkig konden we het overmachtigen wanneer het dit deed. Het was soms echt een hilarisch zicht denk ik. En tot slot van rekening begon het opeens superhard te regenen terwijl we nog op het paard zaten. En aangezien we niet kunnen galopperen, werden we helemaal nat van kop tot teen omdat we terug moesten stappen met de paarden. Maar dat was deel van de charme, we konden er goed mee lachen. Na de tour gingen we terug naar het reisbureau om iets te regelen. Ze begrepen onze situatie en we kregen wat dollars terug, eigenlijk veel te weinig natuurlijk maar we waren al blij dat ze dat deden.
Zoals jullie zien, was het dus een supergeweldige vakantie :) We zijn zo blij dat we alles hebben gezien en meegemaakt. Er waren ups en downs natuurlijk maar dat neemt toch niet weg dat we zijn achtergebleven met een gelukzalig gevoel. Ik hoop dat jullie het nu een beetje hebben kunnen meebeleven. En dankzij mijn grote vertraging op het schrijven van dit bericht, is het overmorgen al weer tijd voor de volgende vakantie!!!! Lang leve Peru :) Dit keer gaan we naar het Titicacameer. We gaan Puno, Copacabana en La Paz bezoeken. Puno is nog aan de kant van Peru maar Copacabana en La Paz liggen in Bolivië. Dus wauw, we gaan zelfs een nieuw land zien deze keer! We kijken er al enorm naar uit! Deze vakantie is vooral bedoeld om een nieuwe stempel te krijgen in ons paspoort zodat we nog eens 90 dagen in Peru mogen blijven, en uiteraard breien we daar een uitgebreide vakantie aan vast eh :) Zo hoort het ;) Ik kan trouwens ook al vermelden dat we, jawel jawel, al in de helft zitten van ons verblijf in Peru. Jammer genoeg zijn er al drie maanden gepasseerd maar gelukkig zijn er nog drie maanden in het vooruitzicht om meer van dit magische land te ontdekken!
Ik wil ook graag nog speciaal de familie Dreesen bedanken voor hun geweldige brief. Ik vond het echt heel leuk en lief om zo'n toffe brief te ontvangen! Dank jullie wel! De andere blogvolgers mogen ook altijd schrijven natuurlijk. Het is echt heel erg fijn om post te krijgen, zeker omdat de andere dames ook geregeld brieven of postpakketten in de bus hebben.
Het volgend blogbericht zal dus weer een uitgebreide beschrijving zijn van onze volgende vakantie :)
Tot snel,
liefs,
Dora Dora
Geen opmerkingen:
Een reactie posten