Het is nu dinsdagavond en ik ben al doodop. De voorbije dagen waren vermoeiend! Donderdag zagen we het schattige mooi groen schooltje "Viña Alta". Dit schooltje ligt echt midden op een heuvel en als je rond je kijkt, zie je enkel de andere heuvels en dallen. Jammer genoeg is de tocht naar deze plek ook lang, we zijn ongeveer 2u onderweg (twee bussen, twee wandeltochtje en een klein motortaxi'tje een beetje zoals een riksja voor in de bergen) elke ochtend en avond. Wat het vooral uitputtend maakt natuurlijk.
In de voormiddag van kwart voor zeven tot kwart voor één wordt het schooltje gevuld met lagere schoolkinderen, van één uur tot kwart voor zeven is het aan de adolescenten om de klaslokalen te vullen. Onze dagen zijn van 8u tot 16u dus wij zien alle leeftijden elke dag. Lies, Zenaida en ik moeten in twee kleine lokaaltjes die gevuld zijn met speelgoed en didactisch materiaal onze workshops voorbereiden, alle documenten van de kinderen in orde houden, ouders ontvangen voor gesprekken, enzovoort. We hebben dit weekend al goed veel voorbereid waardoor we nu rustig onze tijd kunnen nemen voor al onze taken. We leren ook steeds meer Spaans doordat Zenaida de hele dag door Spaans met ons praat. De Peruaanse kindjes zijn trouwens echt héél schattig! We hebben tot nu toe nog niet veel zelf onze handen uit de mouwen moeten steken (behalve voorbereidingen maken) maar hopelijk komt dat snel wanneer ons Spaans verbeterd. Vrijdag beginnen we normaal met privélessen Spaans, een profesora zal naar ons huisje komen om ons te komen helpen met ons gesuggel :)
Twee keer per week hebben we een gesprek met onze stagebegeleidster en een paar uurtjes in de week komen er begeleiders voor assistentie met de workshops maar voor de rest zijn we altijd met ons drietjes alleen in het schooltje. Het is nu natuurlijk nog allemaal uitzoeken en de materialen leren kennen en observeren hoe het moet, maar we zijn nu wel officieel begonnen :)
We klagen wel al over het vele computerwerk en de vieze toiletten maar die dingen moeten we er natuurlijk bij nemen. Omdat we nu aan onze derde week zitten in Lima, begonnen we al bijna te wennen aan al dat geroep, gefluit en getoeter naar ons op de straten maar ze zijn steeds beter in hun zinnetje. Bijvoorbeeld "Crazy for you, my love" werd laatst nog naar ons geroepen. Maar vandaag waren we wel een beetje overdonderd door de starende blikken van de adolescente jongens. Daar zullen we ook wel aan wennen zeker?
De maaltijden in ons huisje worden trouwens steeds meer uitgebreid. Nadat we vrijdag waren gaan uiteten, hadden we precies de smaak te pakken want op zondagmiddag werd er een heuse BBQ gepland. Met anticuchos (koeienharten) uiteraard maar gelukkig ook gekende stukken vlees. Ons kookschema houdt nog steeds stand en we proberen van elke diner een feest te maken. De personen die aan beurt zijn doen echt hun best om het te doen smaken en dat gebeurt natuurlijk met vallen en opstaan en veel proberen.
Zaterdagavond was er ook een eerste ontmoeting met het nachtleven is Peru. Het Spaanse meisje, het Oostenrijks meisje en de Duitse jongen die ook in Casa Marfil verblijven, hebben ons voorgesteld aan hun Peruaanse vrienden (deze jongens waren ook bevriend met de Belgas van vorig jaar trouwens). Ze komen nu ook vaak langs. We trokken de uitgaansbuurt in (weer een eindje rijden met de taxi) en troffen heel de jeugd van Lima aan. Het waren schattige gezellige straatjes vol discotheekjes en cafétjes met veel sfeer. Ideaal voor cocktails en gedans! We werden natuurlijk al meteen geconfronteerd met de Peruaanse dansstijl of zal ik zeggen geschuur en geflirt tegen elkaar. Ze plakken echt letterlijk tegen elkaar. Al de jongens stonden al meteen klaar om met elk van ons salsa of andere zwoele dansen te doen. En ze konden er ook echt wat van. Latino-dansen is toch iets apart. Vandaar ook dat een meerderheid van de meisjes heeft besloten om dansles te gaan volgen :)
Tot daar de update :)
Hasta Luego!
Besos!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten